ZMIANA KONTAKTÓW Z DZIECKIEM

Potocznie określana zmiana kontaktów z dzieckiem to de facto „Zmiana rozstrzygnięcia sądu w sprawie kontaktów z dzieckiem” uregulowana w art. 1135 k.r.o. Zgodnie treścią wskazanej podstawy prawnej: „Sąd opiekuńczy może zmienić rozstrzygnięcie w sprawie kontaktów, jeżeli wymaga tego dobro dziecka.” Przeważnie zmiana będzie dotyczy treści wyroku rozwodowego, jednak postępowanie takie może dotyczyć również innych postanowień, jak chociażby wydanych na podstawie art. 1131 § 1 czy art. 107 § 2 k.r.o.

Odnosząc się do omawianej instytucji prawa rodzinnego należy zauważyć, że ustalenie kontaktów z dzieckiem prawomocnym orzeczeniem nie zamyka możliwości poddania wskazanego rozstrzygnięcia ponownej ocenie sądu. Niezbędnym jest jednak złożenie stosownego wniosku z uargumentowanym uzasadnieniem.  Pobocznie można zauważyć, że art. 1135 k.r.o koresponduje z art. 577 kpc. który stanowi, iż: „Sąd opiekuńczy może zmienić swe postanowienie nawet prawomocne, jeżeli wymaga tego dobro osoby, której postępowanie dotyczy.” Dlatego też główną przesłanką zmiany kontaktów będzie szeroko rozumiane dobro dziecka.

Odnosząc się do treści wniosku. Wnioskodawca sporządzający wniosek powinien wnosić o zmianę uprzednio wydanego orzeczenia. Jak już wcześniej pokreśliłem przeważnie jest to wyrok rozwodowy, jednak postępowanie takie będzie dotyczyć również postanowień wydanych m.in. na podstawie art. 1131 § 1 czy art. 107 § 2 k.r.o. Pismo należy skierować do sądu rejonowego (wydział rodzinny i nieletnich). Co istotne do zmiany orzeczenia nie jest wymagana zmiana okoliczności. Decydujące znaczenie odgrywa dobro dziecka (szerzej W. Stojanowska (w:) W. Stojanowska, M. Kosek, Nowelizacja prawa rodzinnego…, s. 289). Sąd rozstrzygając w przedmiocie kontaktów powinien kierować się zawsze priorytetowo dobrem dziecka, a nie interesem jednego czy obojga rodziców (wyr. SN z dnia 25 sierpnia 1981 r. III CRN 155/81, niepubl.). Dobro dziecka „stanowi główny drogowskaz wykładni przepisów ustaw w sprawach, które dotyczą spraw dzieci” (uchwała SN z dnia 14 lutego 1955 r. I CO 83/54 Państwo i Prawo 1955/9 str. 479). Wymóg troski o dobro dziecka jest uzasadniony nie tylko treścią przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ale wielu innych, w szczególności norm konstytucyjnych (art. 71 i 72 Konstytucji RP) oraz postanowień konwencji o prawach dziecka (art. 3 konwencji). Dobro dziecka można więc pojmować jako dodatnią w społecznej hierarchii wartości ocenę sytuacji dziecka z punktu widzenia zaspokojenia całokształtu jego potrzeb, materialnych i niematerialnych.

W doktrynie prezentowane są poglądy stwierdzające, jakoby na podstawie wskazanego przepisu nie można było doprowadzić do ograniczenia (także większego niż uprzednio) albo pozbawienia utrzymywania kontaktów – taki pogląd prezentuje chociażby T. Sokołowski. Niemniej jednak w moim ocenie jest to koncepcja błędna, stojąca w sprzeczności z wykładnią językową jak i celowościową – o czym najlepiej świadczy praktyka sądów. Dlatego też twierdzę, że na podstawie art. 1135 k.r.o. można wnosić zarówno o poszerzenie kontaktów (tj. np. zniesienie zakazu kontaktów czy też zwiększenie wymiaru czasowego ustalonych już konaków itd) jak i ich ograniczenie (tj. np. o zakazanie kontaktów, zmniejszenie wymiaru czasowego ustalonych już konaków).

Reasumując raz ustalone kontakty z dzieckiem mogą zostać zmienione na skutek kolejnego orzeczenia sądu. Niezbędnym jest jednak wystąpienie na drogę postępowania sądowego. Kluczem do uzyskania satysfakcjonującego orzeczenia w zakresie uregulowania kontaktów jest prawidłowe sporządzenie wniosku „o zmianę rozstrzygnięcia sądu w sprawie kontaktów z dzieckiem”, w którym kluczową rolę stanowią argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu. Wniosek ten poza kwestiami formalnymi (prawidłowe oznaczanie stron, prawidłowe petitum etc.) wymaga umiejętności klarownego i bezsprzecznego wykazania słuszności prezentowanego stanowiska. Z uwagi na zdobyte doświadczenie jestem gotów służyć profesjonalną pomocą w sporządzeniu przedmiotowego wniosku.

Scroll To Top